Annen Değilim

Eteklerinden yıldızlar sarkıyordu.

Dekoratif dijital defter illüstrasyonu.

Annen Değilim

Eteklerinden yıldızlar sarkıyordu. Güneş sarısı saçları bukle bukle dans ediyordu yüzünde. Deniz gözlerinde kayboldu gökyüzü, Kahkahası yeri göğü inletti. Ilık bir sevgi hüzmesi gözlerinden diline aktı. Bir masum kelime olarak döküldü gönül pınarından Anne! Kopuverdi içinin en derin yıkıntılarından suratına inen tokat Şak! Şak! Şak! Yankılandı birden anne! Anne! Anne! Hayır! Diye bağırdı kadın. Ben senin annen değilim. Yıkıldı küçük kız olduğu yere. Ama hiç belli etmedi. Billur billur gözyaşları aktı içine içine. Irmaklar, çağlayanlar oldu, Döküldü uçsuz bucaksız okyanuslara. Kıyametler koptu anne deyince. Annesi iki yaşındayken ölmüştü. Kalmıştı baba ve kız. Baba çaresiz. Bir hafta on gün dağlarda, bayırlarda. Bazen aç bazen tok. Yüreği dayanmayan baba bıraktı biricik evladını dayısına. Deyince anne diğer çocuklar annelerine, Bulamadı başka kelime uydu onlara. Anne deseydi ne çıkardı be kadın? Olur muydun? Ama yenge demesi gerekliydi. O gün hissetti annesizliğin dayanılmaz yokluğunu. O gün bir yaş daha büyüdü çaresizliği ve yalnızlığı. Başını eğdi ve çıktı odadan. Diline bir kelime pelesenk oldu. YENGE!

9 Temmuz 2023 Pazar

Bu sayfayı paylaş