Acım ve Ben

Acım ve Ben

Anlatsam içimin yangınını, anlayan olur mu? Çıkartıversem ağzımdan içimdeki uru, Kopup gidiverse siyaha çalan nokta kalbimdeki, Kussam kinimi, öfkemi bir anda. Dayanabilir mi sevdiklerim yaşadığım ızdıraba? Katlanabilirler mi ruhumu sıkan mengeneye? Ya ben, ya ben nasıl dayanayım? Nerelere gideyim? Alıp başımı gitsem, içimdekiler de gelecek benle Kaçış yok, kurtuluş yok. Kurşun paramparça etseydi beni, Etim lime lime edilseydi. Belki bu kadar acımazdı canım.