Göçüp Gidenler Koleksiyoncusu

Bu kitabı yaklaşık iki günde bitirdim. Çeşitli hikâyelerden oluşuyordu. Açıkçası insan kendini mahallede gibi hissediyor. O insanlarla yaşadım kısa bir süre. Bir de hem Gülüp hem de üzülebiliyor insan okurken.

Hikâyelerin başlıklarını ve içeriklerini bir bir anlatmaya çalışacağım.

1-Göçüp gidenler koleksiyoncusu

Müşavirin özel kaleminin yardımcısı olan bir Adam Reyhan adında bir kadına âşık olur ama söyleyemez. Onun hayaliyle yaşar, onunla yaşar. Tatillerde bile onu görmek ister ama sevdiğini bir türlü söyleyemez. Bir gün Reyhan Hanıma araba çarpar ve vefat eder. Ondan 3 gün öncede 1993’ün baharında Mustafa Sami Özyaka Bey ölür. Onun fotoğrafını yakasına takar ardından da Reyhan Hanım ölünce artık bu yaka fotoğraflarını toplamaya başlar. Kadının mezarına gider orda onu ne kadar sevdiğini anlatır. Olan bitenleri gelir anlatır. Yaklaşık 20 yıl boyunca fotoğraf toplar. Hiç evlenmez.

2-Berhudar olayım Necmi Enişte

Annesi çağırdı Oğlanı dedi ki Bursa’ya gideceksin Ferhunde halan orda onda lizözüm var onu getir. Bari gelinlerim giysin dedi. Oğlan istemeye istemeye kabul etti. Çünkü kadın hep psikolojik baskı yapıyordu. Yapmazsan bak ölürüm falan diye.

Ferhunde halaya gitti. Aman her tarafta Necmi eniştenin fotoğrafları asılı. Çocukluğundan gençliğinden evliliklerinden. Kadın baştan aşağı Hepsini anlattı. Enişte sürekli sigara içtiğinden adamcağızın bu yüzden kolunu kesmişler. Takma kol takıyormuş. Oğlan lizözü sordu kadıncağız gitti dolaptan çıkardı. Tam o esnada eniştenin koluda düşmez mi. Kadın bir mutlu oldu. Eli aldı. Oğlana öp eniştenin elini dedi sanki hiç ölmemiş gibi ona elini öptürdü Kadıncağız bir de enişteyle konuşuyor. Giderken de bir kendi elini salladı bir de eniştenin. Hem komik hem de hüzünlü bir hikâyeydi.

Çocukları olmamış.

3-Kimlikte Nurşen

Nurşen doğduğunda annesi onu hiç emzirmemiş alıp sevmemiş. Onu yengesi büyütmüş emzirmiş. Okul ödevlerine kendi kızıyla ona yengesi yardım etmiş. Nihal’i içten içe de kıskanıyor. keşke kendi annesi yengesi olsa istiyor.

Bir gün ödev yaparken mürekkep koltuğa bulaşıyor annesi bunu görünce kızı tutuyor yüzünü bu boyaya sürüyor resmen boyayı yalattırıyor.

Babaanneleri vefat ediyor onu ziyarete mezarlığa gidiyorlar bir bakıyor ki kendi adında biri daha yatıyor mezarın yanında. Süt annesi ilk kez orda anlatıyor. Nurşen doğmadan önce bir ablası varmış Bir gün kadının midesi bulanıyor. Banyoya kusmaya gidiyor o arada kız balkona babaannesine bağırmaya çıkıyor aşağı doğru salınırken düşüp vefat ediyor. Ardından bu doğunca babaanne bu çocuğa da aynı adı koyalım diyor. Bundan dolayı annesi bu kızı hiç sevmiyor o sebep oldu diye. Nurşen büyüyor çalışıp yatılı kazanıyor ailesinden uzağa gidiyor. Adını da Ayşen’e değiştiriyor. Öğretmen neden Nurşen yazıyor deyince o kimlikte öyle ama bana ailede Ayşen derler diyor. Adı böylece Ayşen kalıyorlar

4-Vecdi Çiçek Açtı

Bu vecdi enişte çok fena biriymiş. Resmen ailenin her şeyine çöreklenmiş. Aileye borçlar takmış. kayınpederi hapse atılmasına sebep vermiş. BU gerizekâlı vecdi tarlaya kenevir ekmiş gariban pederde güvenmiş buna. Millet farkedince jandarmaya haber etmişler. Kayınpederin tarlası olunca hem para hem hapis cezasına çarptırmışlar. Bu Vecdi Refiye’nin kocasıymış ona da babası vermiş kızcağız tanımıyormuş bile. Adam allem etmiş güllem atmış kızı almış.

Tam o sırada Vesile de nişanlıymış. Kayınpeder hapislik olunca nişan bozulmuş. Kız daha da evlenememiş bu vecdi yüzünden. Yıllarca Almanya’ya gitmiş vecdi ordan birkaç ay para göndermiş daha yok. Bir gün çıkagelmiş vecdi. kendini yine acındırmış. Karısını almış çocukları bırakmış. Almanya’ya geri dönmüş.

Orda kadına yapmadığı eziyet kalmamış. kendi çalışmamış kadını çalıştırmış. bir de kadını satmaya çalışmış. bu son damla olmuş. kadın kendini makinelerin altına atmış ve sakat kalmış. devlet para bağlamış kadında hemen vatanına geri dönmüş.

Adamdan ses yok. bir gün adamın ölüsü gelmiş tabutla Tabutta pek güzelmiş. istemeye istemeye enişteyi alıp gömmüşler. tabutuna da Refiye teyze çiçek dikmiş Her bahar çiçekler açarmış.

5-Remzi. Nimet hanım

Üniversite öğrencileri evi kiralıyorlar her pazarda ev sahibi kuşu Remzi’yi bunlara bırakıp eşinin mezarına gidiyor. Bir Pazar yine aynı şey oluyor ama Remzi’den ses yok bir bakıyorlar Remzi ölmüş. ne yapalım diyorlar çarşı çarşı dolaşıp kuş alıyorlar sonunda buluyorlar kadın gelince veriyorlar Kadın bağırmaya başlıyor bu benim remzim değil diye. meğerse kuş zaten ölmüş kadın ona kocasının yanında mezar ayarlamaya gitmiş. oğlan cebinden simit susamlarına bulaşmış Remzi’yi çıkarıp veriyor.

6-Fehime halamı kaybedip tekrar bulduğumuz gün