Kamile

Kamile

İhtiyar kadın ve çocuk Gece ve gündüz, Kış ve yaz Kutbun iki ucu gibiydiler. Yani pozitif ve negatif. İhtiyar kadın görmüştü göreceğini, hayattan iyi de çekmişti. Küçük yaşta kalmıştı öksüz. Evlenivermişti babası yeniden Gelmişti üvey anne eve, gelmişti ki evlere şenlik. Yoktu artık ne uyku ne de dinlenme. Annen ölünce baban da ölürdü. Artık o hem öksüz hem de yetimdi. Yedikleri lokmalar sayılır olmuştu. Üvey anne vermeyi akıl edinememişti bir lokmayı zağar. Kız bayılıvermişti açlıktan sobanın üzerine. Eller yanık, soba alevli mi alevli. Anlatmıştı üvey anne gelenlere. Ben üveylik bilmem, ekmeği öyle veririm ki iki eliyle taşıyamaz. Dedikleri doğruydu taşıyamazdı Kamile elleriyle. Nedenini ise bilmezdi konu komşu Bir Allah bir de Kamile bilirdi. Analık öyle ince dilerdi ki ekmeği, kâğıt gibi yani Düşmesin parçalanmasın diye iki eliyle taşırdı kız. Etmediği kalmamıştı üvey ananın. En sonunda başa çıkamamış, bir fikirle gelmişti kocasına. Verelim gitsin Kamile’yi kardeşime. Refah içinde yaşasın İçi kötü olanın, olur muydu akrabası iyi. Gelin gitti Kamile, kocası mı dillere destan. Yüzünden düşen bin parça, huysuz mu huysuz. Beğenmemiş Kamile’yi, almamış yamacına kadın olarak. Başta deseymiş ya beğenmedim, evlenmek istemiyorum. Görmemiş mi ki onu, ablasının evinde. Ne de olsa erkek canı isterse evlenir, beğenmezse boş ol der biter. Her gece, gündüz azap Kamile’ye. Gözyaşları olur sel. Evlenir ama evlilik nedir bilmez. Başlar ilenmeye. Gözlerimden akıttığım her damla olsun vücudunda yara. Aksın yaralarından gözyaşım gibi irin. Gerçekten de dediği gibi olur. Çıkar vücudunda yaralar, yaralar doludur irin. Sarmaya dayanmaz hoca babasının sarığının bezi. Kamile ağlar, kocasının yaraları da ağlar. Kim demiş zalimler sonsuza dek yaşar, ölüvermiş kocası bir gün. Yasa boğulmuş ev halkı. Bir bir göç etmiş ev halkı ahirete. Evde kaynana ve gelin. El elde, baş başta kalmışlar. Ekmek yok, yiyecek yok. Kafa kafaya vermişler bulmuşlar bir çare. Başlamışlar dokumaya kilim. Borçla harçla başladıkları işlerinden, zamanla etmişler kâr. Ama kaynana yaşlı, gelin daha genç. Demiş kaynana Kamile’ye; iki kadın bir başımıza yaşamak zor. Evlen sen getir iç güveyisi bu eve. Çaresiz kabul etmiş Kamile. Gelmiş Osman bey eve. Talihsizlik bu ya, olmamış bir çocukları yine kalmış hevesleri yarım. Günlerden bir gün, çalınmış kapısı heyecanla. Komşu kadının gözleri parlıyor yıldız gibi. Demiş kadın Kamile’ye Gel, aşağı ki komşuya bir kız çocuğu geldi. Öksüz kalmış, yokmuş sahip çıkanı. Kamile bir dakika bile düşünmez giyer paltosunu, düşer analık yoluna. Kader bu ya çeker. Varır eve açılır kapı. İçerde ürkek mi ürkek bir kız evladı. Sokulur yamacına Kamile hemen, sorar kızım benimle gelmek ister misin? Kafa sallar kızcağız, tutar elinden Kamile’nin olur yollara revan. Varır eve varmasına ama, bilmez kocası hiç. Eve gelmiştir evlatlık. Çıkar tufanlar, boranlar. Ama yine de hayır diyemez Osman bey, kalır kızcağız evde. Kız büyür, kaynana ölür. Kız büyür, Osman bey ölür.. Kalır bir ana bir kız yine. Bu evin alın yazısı budur. İki kadın, bir hayat. İki kadın binbir zorluk. Bu sefer evlatlık getirir iç güveyisini. Kemal bey merhametli mi merhametli ama sokaktakine, Sakin mi sakin ama sokaktakine. Artık ne acısı varsa, dinmez kadehinin rakısı. Olur alkolik. Evde iki evlat, ikisi de oğlan, Kamile hanım, kendisiyle övünür. Hiç çocuğum yoktu, oldu evladım. Yoktu hiç torunum oldu iki torunum. Çok koşar Kamile peşinden torunların. Okuyun adam olun der ama nafile. İkisinin de okumakta gözü yok. Biri babasının alkolikliğini huy edinir. Diğeri ise sevgisizliğini, merhametsizliğini alır ama evdekilere. Hayat böyle uzar gider. Torunlar da büyür, olur torunlardan da çocuklar. İki kız, iki oğlan. Gittikçe zayıflar Kamile, hem akıl hem beden olarak. Ama bırakmaz bir gün bile okumayı Kuran’ı. Kalkar sabahın nurunda, durur Kâbe’ye Ardından saatlerce süren Kuran okumaları. Gel zaman git zaman, ölüm çatar kapıya. Görür, konuşur ölmüş anasıyla. Artık vaktidir ebedi yolculuğun. Anlar herkes artık vaktidir ayrılığın. Ve bir gün kapar gözlerini Kamile, bir daha açmaz. Okunur selası, kılınır namazı. Bir asırlık çınar gider ebedi mekânına. İhtiyar kadın ve çocuk. Geçmiş ve gelecek. Kayda düşer çocuk Kamile’nin hayatını. Unutmaz hiç, çok şey öğrendiği Kamile ninesini. Dualarındadır her zaman. Adar yaptığı bütün iyiliklerin sevabını ninesine. İhtiyar kadın ve çocuk. Gece ve gündüz. Kış ve yaz.

23 Haziran 2023 Cuma 7:18 AM