Çınar Ağacı

Yavaş yavaş döküldü yaprakları çınarın.

Bir cami avlusunda, boş musalla taşının yanında duran yaşlı çınar ağacı; düşen yapraklar ve yumuşak öğleden sonra ışığı.

Çınar Ağacı

Yavaş yavaş döküldü yaprakları çınarın. Asırlara bedeldi, her dökülen yaprak. Sarardı kökleri kurudu usulca. Kimse anlamadı ne kadar zaman geçti. Oysa oradaydı hep. Hem de her gün, her gece, her mevsim. Görürdü ölüyü de diriyi de. Yamacındaydı musalla taşı. Ölü tabutunda, diri de cenaze namazındaydı. Başta hoca arkada cemaat. Nasıl bilirsiniz? İyi biliriz. Gerçekten iyi midir iyi dediklerimiz? Ve biter namaz. Asırlık şahit sükûtta. Kimse farketmez, gölgesi düşer kaldırımlara. Serinler ölüler ve diriler. Ya şimdi? Devrildi koca çınar, kimse farketmeden. Anladı ölü de diri de, kalınca sıcakta. İşte yokluk böyle bir şeydi. Farkederdi insan, sevdiğini kaybedince.

22 Haziran 2023 Perşembe

Share this page